Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2015

Η εκδίκηση της τεχνοφοβίας















Η αναπαλαιωμένη πολυθρόνα,
γερή από σκόρο και άφθαρτη
σχεδόν γυαλίζει σαν με κοιτά,
με φαντάζεται δεμένο πάνω της
με  συγγραφική καράφλα
να έχω βυθιστεί σε σκέψεις
χαϊδεύοντας τους κροτάφους μου.
Γεμάτος πληρότητα,
θα διαπιστώνω ότι είναι πια πολύ αργά.
Τότε αν κάποιος κοιτάξει,
 από την κλειδαρότρυπα
ή  τη μισάνοιχτη πόρτα,
δε θα με αναγνωρίσει από τη μάρκα των τσιγάρων,
ούτε από τα κοκκινόμαυρα σημαιάκια
ή τα κάδρα.
Το μόνο που θα θυμίζει αυτό που κάποτε ήμουν
θα είναι ο ίδιος, ίσως πιο εξελιγμένος,
αλλά ίδιος,
γραφικός χαρακτήρας.

Όταν όμως αναπνέω τον αέρα της μητρόπολης,
που ζέχνει από ίλιγγο
αποκαΐδια
και wi-fi hotspots,
φαντάζομαι ένα βρώμικο γέρο,
σαν όλους τους άλλους
σε μια ακαθόριστη γωνιά του πλανήτη
δίπλα σε μια οθόνη
κι ένα πληκτρολόγιο αφής,
χαμένο στο ηλεκτρονικό σνιφάρισμα,
μιας νέας νικοτίνης,
λιγότερο βλαβερής,
περισσότερο κερδοφόρας.
Κενός,
γεμάτος αναπάντητα ερωτήματα, ακόμα,
θα καλοπίζει την ηλεκτρονική βιβλιοθήκη του.
Τότε αν ανοίξει καταλάθος η web-cam,
όποιος τον δει,
από που θα τον αναγνωρίσει;

Ψηλαφώντας την πραγματικότητα διαπιστώνει κάποιος
πως ο φόβος του θανάτου ξεπερνιέται από το φόβο του θανάτου,
δίχως σύνδεση στο ίντερνετ.

Κυριακή 18 Ιανουαρίου 2015

Λεατρίλη


Η Λεατρίλη δεν ήθελε να αλλάξει τον κόσμο, η Λεατρίλη δεν ήθελε καν τον κόσμο, πήδηξε όλα τα σύνορα και κατέληξε να πουλάει σάντουιτς σε περαστικούς,κανένας ποτέ δε γύρισε να παραπονεθεί για την έλλειψη μαγιονέζας.H Λεατρίλη δεν γούσταρε να υπάρχει, παρασκευάσθηκε για την εξόντωση του φόβου ενός τρελού επιστήμονα και εξοντώθηκε από τη φοβία κατασκευής μιας επιστημονικοφανούς τρέλας. Η Λεατρίλη κατοικεί στο Mεξικό, η Λεατρίλη κατοικεί έξω απ’ το μετρό, η Λεατρίλη δεν έχει πατρίδα, η Λεατρίλη θα σκότωνε για το χωριό της, η Λεατρίλη είναι στον κήπο σου. Η Λεατρίλη είναι το πτώμα που έχεις θαμμένο στον κήπο σου.

Η Λεατρίλη δεν ξέρει από πολιτική, η Λεατρίλη ξέρει από ελευθερία, η Λεατρίλη δεν ονειρεύεται έρωτες αλλά ερωτεύεται όνειρα. Στη συνέχεια τα πραγματοποιεί με μεθόδευση, σα τα ταξίδια και σα το σεξ τα ζευγάρια που τα χωρίζει η απόσταση. Η Λεατρίλη δεν ξέρει τι σημαίνει καλό ή κακό σεξ. Η Λεατρίλη είχε φτάσει κοντά στον ορισμό αλλά προτίμησε να μαγειρέψει μακαρόνια. Η Λεατρίλη θα μπορούσε να σε έχει φιλήσει αλλά προτίμησε να καταπιεί μια κολώνια. Η Λεατρίλη θέλει μεγάλο σπίτι. Η Λεατρίλη θέλει σπίτι. Η Λεατρίλη θέλει να ζήσει. Η Λεατρίλη δεν ξέρει τι θέλει. Η Λεατρίλη θα μας θάψει όλους. Η Λεατρίλη είμαστε όλοι εμείς. Η Λεατρίλη δεν έχει γονείς.

Η Λεατρίλη γεννήθηκε από τα ψυχολογικά που δημιούργησε η γέννηση της. Η Λεατρίλη θα ευχόταν να μην είχε γεννηθεί μόνο άμα δεν είχε γεννηθεί. Η Λεατρίλη ψάχνει δουλειά και λεφτά. Η Λεατρίλη βλέπει τα αφεντικά σαν ανθρώπους, τους ανθρώπους σαν αφεντικά, τους συντρόφους σαν Λεατρίλες. Η Λεατρίλη δεν πίνει, η Λεατρίλη βάζει ανδρες να πίνουν για αυτή. Η Λεατρίλη ερωτεύτηκε κάποτε ένα νεφρό και μια χωλή. Η Λεατρίλη είναι το αντικείμενο του πόθου. Η Λεατρίλη δεν είναι αντικείμενο. Η Λεατρίνη δεν είναι ξανθιά. Η Λεατρίνη φοράει καπαρντίνα. Η Λεατρίλη δεν μπορεί να βγάλει το μήνα. Η Λεατρίλη γράφει ποιήματα. Η Λεατρίλη πονάει. Η Λεατρίλη αγαπάει τα χτυπήματα. Η Λεατρίλη κάνει τα χειρότερα αστεία στον κόσμο. Η Λεατρίλη αγαπάει τον πόνο. Η Λεατρίλη έχει γούστο στις γυναίκες. Η Λεατρίλη θέλει μελαχρινές. Η Λεατρίλη θέλει καστανες με σγουρά μαλλιά. Η Λεατρίλη σου είπε ψέμματα. Η Λεατρίλη έσκισε τα συρματοπλέγματα με τη γλώσσα της. Η Λεατρίλη δεν ξέρει γιατί τα έγραψε όλα αυτά.


Η Λεατρίλη ήθελε απλά να είναι μια ψηλή, ξανθιά με μεγάλα βυζιά.

Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2015

Η τέχνη της μεταφυσικής















Σηκώθηκα με σοκαρισμένο κεφάλι,
αγουροξυπνημένο στόμα
και λιωμένο δέρμα.
Τινάχτηκα συντηρητικά, κρατώντας δυνάμεις
Πήγα στο μπάνιο,
έχασα πολλά υγρά,
συγύρισα τα μούτρα μου
με νερό όχι αρκετά κρύο για να με ξυπνήσει.
Πήγα στην κουζίνα,
κι άλλο νερό,
το κατέβασα μονομιάς,
ήταν από κείνο που το πίνεις ευχάριστα
και νιώθεις την ψυχή σου να καθαρίζει,
τότε που το ρίχνεις στη μεταφυσική.

Μεταφυσική
Μετά - φυσική 
Μετά τη φυσική τι;

Τα ξερατά δεν τα βγάζουν όλα από μέσα σου
ειδικά τις συζητήσεις με θέμα τέχνη και μεταφυσική
τότε που ακούς ότι η μεταφυσική είναι τέχνη
ή ότι η τέχνη είναι μεταφυσική,
που να θυμάσαι ακριβώς.
Το ζήτημα είναι πως δεν υπάρχει ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Και ο ύπνος μοιάζει η καλύτερη επιλογή.

Σάββατο 3 Ιανουαρίου 2015

Ταξιδιώτης απ' το πουθενά


Οι δείκτες των ρολογιών είναι όλοι στάσιμοι
Και το κέντρο του κόσμου είναι φαντάσου σαν σταθμός του ΟΣΕ.
Άνθρωποι στοιβαζόμαστε οικειοθελώς μέσα στα λεωφορεία
Και τα τρένα
Και χαρμανιάζουμε επειδή δε μας αφήνουνε να κάνουμε τσιγάρο.
Το κέντρο του κόσμου
Είναι κι αυτό ένα απ’ τα μέρη που δε μας αφήνουνε να κάνουμε τσιγάρο.
Η νύχτα περιμένει τον ήλιο να πέσει
Κι ο ήλιος περιμένει τη νύχτα να βγει.
Ο Προμηθέας έκλεψε τη φωτιά
Ένα βράδι που κανε παγωνιά και κρύωνε.
Ο κόσμος αποτελείται από αμέτρητα σωματίδια
Τα οποία περιφέρουν τα κορμιά τους
Σαν κοπρόσκυλα από δω και από κει,
Από γωνία σε γωνία του διαστήματος,
Κι από τις διάφορες συμπαντικές διαστάσεις,
Μα πάντα αποφεύγουν να περάσουν απ’ το κέντρο,
Γιατί όλα είναι καπνίζοντα.
Κερνάω μια χαμογελαστή μάζα σωματιδίων,
Με υπέροχα άσπρα πόδια,
Ένα τσιγάρο - 
Το παίρνει, το ανάβει, μου λέει πως όπου να ναι θα το κόψει.
Ο Προμηθέας έκλεψε τη φωτιά
Για να περάσει ένα βράδι σαν κι αυτό
Με μια χαμογελαστή μάζα σωματιδίων,
Σαν κι ετούτη.
Η μάζα έχει όνομα εξωτικού λουλουδιού,
Ανατολίτικου,
Κι όσο οι άψυχοι δείκτες προχωράνε,
Τόσο αυτή πλησιάζει πιο κοντά μου.
Πάμε στο μπαρ,
Την κερνάω μια μπύρα -
Την παίρνει, την πίνει, μου λέει δε χρειαζόταν.
Ο Προμηθέας όπως και να χει τιμωρήθηκε
Και πιο κερδισμένος κι από τους θεούς
Βγήκε εκείνος ο κόρακας
Που θα χει φαΐ για πάντα.
Εγώ προσωπικά αν ήμουνα θεός
Κάποια στιγμή θα πιανα αυτόν τον κόρακα
Και θα τον έτρωγα κρασάτο.
    Ο Θρόνος του Θεού είναι πάνω
    Η Θεωρία των Χορδών είναι στη μέση
    Η πεντάλφα του Υποκόσμου είναι κάτω
Μου χε πει ένας τρελοΦινλανδός κάπου στη Βαρκελώνη
Εξηγώντας μου κάποιο τυχαίο έργο τέχνης,
Κι εγώ εντωμεταξύ σκεφτόμουνα
Το κωλαράκι κείνης της Ιταλίδας,
Με τα υπέροχα άσπρα πόδια -
Που τελικά δε γάμησα.

Κυριακή 28 Δεκεμβρίου 2014

Posters για το "Κάτι Οστά"

Κάτι Οστά: http://theatrodromou.blogspot.gr/2014/12/blog-post.html
Ευχαριστούμε το Βδέλυγμα για τα παρακάτω πόστερς
(δείτε και το νέο κομμάτι με αφορμή το χθεσινό λάιβ στο bums)
https://www.youtube.com/watch?v=g7dkMw-jmqM



















Κυριακή 14 Δεκεμβρίου 2014

Κάτι Οστά


Προηγούμενο δελτίο τύπου και promo video: http://theatrodromou.blogspot.gr/2014/10/promo.html

Οι πενήντα σελίδες του βιβλίου περιλαμβάνουν ποιήματα και διηγήματα του Φώντα και του Δερβίση , μερικά εκ' των οποίων έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί σε πρόχειρη μορφή στις Επιτυχημένες απόπειρες. 

Συμμετέχει ακόμα με τρία ποιήματα το Βδέλυγμα.
Εικονογράφηση του βιβλίου: Χωρίς Κανόνα (Λάθος Εποχή)
Σχεδιασμός εξωφύλλου και στήσιμο: Θοδωρής Φράγκος 

Παραγγελίες: theatrodromou@yahoo.gr
Τιμή: 4 ευρώ
Για Αθήνα και Ηράκλειο στείλτε για χέρι με χέρι 

Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014

Το κάτι οστά είναι μια συλλογή διηγημάτων,ποιημάτων και κειμένων από τον Φώντα και το Δερβίση. Κάποια από αυτά έχουν δημοσιευτεί στο παρόν blog, κάποια άλλα όχι αλλά αποτελούν όπως και τα υπόλοιπα προιόν συλλογικής δουλειάς, καταννόησης και πειραματισμού πάνω στη λογοτεχνική έκφραση. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει από την καλλιτεχνική κολεκτίβα Θέατρο Δρόμου μέλος της οποίας είναι ο Φώντας. 

Δελτίο τύπου και βίντεο εδώ: http://theatrodromou.blogspot.gr/2014/10/promo.html




Κάτι Οστά



Βαδίζοντας χωρίς αμφιβολία πλέον σε μια μικρή γωνιά μιας παραμορφωμένης μπάλας ή κουκίδας δυσδιάκριτης κάνουμε έρωτα με τις συνθήκες και τις καταστάσεις. Ένα καυλωτικό ομαδικό όργιο που χύνει εγωισμό και γεννάει τσιτάτα παραφουσκωμένα, σαν καρκινώματα. Το κακό σεξ όμως είναι χειρότερο από την μιζέρια του αυνανισμού. Και αφού μόνο αυτήν έχουμε χανόμαστε σε διαστροφικές φαντασιώσεις άφραγκοι μα όχι ταπεινοί ή κανίβαλοι, νηφάλιοι μα όχι ξενέρωτοι. Η πανταχού παρούσα αιώνια ταχύτητα είναι ήδη πίσω μας, στο Ιντερνετ, και γι' αυτό μπορούμε τώρα να την ξεχάσουμε ή να βρούμε τον δικό μας ξεχωριστό ρυθμό.

Οι φτωχοί πλην τίμιοι είναι μαλάκες!

Και εμείς κάθε χρόνο όλο και πιο όμορφοι. 

Η συλλογή περιλαμβάνει μια σειρά ποιημάτων και διηγημάτων δημοσιευμένων στο blog επιτυχημένες απόπειρες (http://successfulattempt.blogspot.gr/) από τον Οκτώβρη του 2013 μέχρι και σήμερα καθώς και αδημοσίευτων. Πρόκειται για την έκτη έντυπη κυκλοφορία της κολλεκτίβας «Θέατρο Δρόμου» η οποία έχει τον τίτλο "Κάτι οστά."

Πέρα από τα 13 ποιήματα του Δερβίση και τα 13 διηγήματα και ποιήματα του Φώντα στο "Κάτι Οστά." υπάρχουν ακόμα τρία ποιήματα του Βδελύγματος και δύο σκίτσα του Χωρις Κανόνα από Λάθος Εποχή. Τα εξώφυλλα και το στήσιμο του βιβλίου του επιμελήθηκε ο Θοδωρής Φράγκος. Edit και μουσική στο promo βίντεο έγιναν από το Βδέλυγμα. Στο τέλος του βιβλίου αντί ευχαριστιών παρατίθεται ένα κείμενο στο οποίο υπάρχουν καταγεγραμμένες μερικές σκέψεις μας για την ριζοσπαστική λογοτεχνία στο σήμερα, αποτέλεσμα όχι μιας μουχλιασμένης θεωρητικολογίας αλλά της ίδιας της δημιουργικής διαδικασίας. Το αφήνουμε ανοιχτό για συζήτηση με όποιον μετά το πέρας της ανάγνωσης του βιβλίου, νιώθει ότι μοιραζόμαστε τις ίδιες ιδέες και σκοπούς και θελήσει να επικοινωνήσει μαζί μας ή να δημιουργήσει κάτι αντίστοιχο.

Δεν είμαστε ρεύμα, δεν είμαστε πρωτοπορία, είμαστε το τρύπημα του μπαλονιού της ζωής με σκοπό όχι την καταστροφή του μα τη μετάδοση αίματος στις φλέβες του.

Το σύμπαν που αυτοκτονεί

Φοβάμαι τη μοναξιά,
λέω πως θα με καταστρέψει,
ίσως με σκοτώσει,
βέβαια θα την πάρω μαζί μου,
Ποιον να κατηγορήσω,
μ’ αυτά τα ατελείωτα ζουμ άουτ μοναξιάς.
Ζηλεύω το σύμπαν,
τουλάχιστον τα καταφέρνει
αν και -μεταξύ μας-
είναι κάπως αυτοκαταστροφικό τελευταία.


Εξακολουθώ να μην πολυπίνω


Οι ηθικές σας αξίες

είναι όλες τραπεζικοί λογαριασμοί,
καναπέδες χωρίς σπασμένα ελατήρια
και σεντόνια που μυρίζουνε πάνω
από δύο αρώματα. 

Κι όλα αυτά δεν έχω ανάγκη να πιώ για να τα γράψω γαμημένοι.


Κυκλοφορεί το Νοέμβρη του 2014
Φώντας-Δερβίσης
Επιτυχημένες Απόπειρες
Θέατρο Δρόμου