Προηγούμενο δελτίο τύπου και promo video:http://theatrodromou.blogspot.gr/2014/10/promo.html Οι πενήντα σελίδες του βιβλίου περιλαμβάνουν ποιήματα και διηγήματα του Φώντα και του Δερβίση , μερικά εκ' των οποίων έχουν κατά καιρούς δημοσιευτεί σε πρόχειρη μορφή στις Επιτυχημένες απόπειρες. Συμμετέχει ακόμα με τρία ποιήματα το Βδέλυγμα. Εικονογράφηση του βιβλίου: Χωρίς Κανόνα (Λάθος Εποχή) Σχεδιασμός εξωφύλλου και στήσιμο: Θοδωρής Φράγκος Παραγγελίες: theatrodromou@yahoo.gr Τιμή: 4 ευρώ Για Αθήνα και Ηράκλειο στείλτε για χέρι με χέρι
Το κάτι οστά είναι μια συλλογή διηγημάτων,ποιημάτων και κειμένων από τον Φώντα και το Δερβίση. Κάποια από αυτά έχουν δημοσιευτεί στο παρόν blog, κάποια άλλα όχι αλλά αποτελούν όπως και τα υπόλοιπα προιόν συλλογικής δουλειάς, καταννόησης και πειραματισμού πάνω στη λογοτεχνική έκφραση. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει από την καλλιτεχνική κολεκτίβα Θέατρο Δρόμου μέλος της οποίας είναι ο Φώντας.
Βαδίζοντας χωρίς αμφιβολία πλέον σε μια μικρή γωνιά μιας παραμορφωμένης
μπάλας ή κουκίδας δυσδιάκριτης κάνουμε έρωτα με τις συνθήκες και τις
καταστάσεις. Ένα καυλωτικό ομαδικό όργιο που χύνει εγωισμό και γεννάει τσιτάτα
παραφουσκωμένα, σαν καρκινώματα. Το κακό σεξ όμως είναι χειρότερο από την
μιζέρια του αυνανισμού. Και αφού μόνο αυτήν έχουμε χανόμαστε σε διαστροφικές
φαντασιώσεις άφραγκοι μα όχι ταπεινοί ή κανίβαλοι, νηφάλιοι μα όχι ξενέρωτοι. Η
πανταχού παρούσα αιώνια ταχύτητα είναι ήδη πίσω μας, στο Ιντερνετ, και γι' αυτό
μπορούμε τώρα να την ξεχάσουμε ή να βρούμε τον δικό μας ξεχωριστό ρυθμό.
Οι φτωχοί πλην τίμιοι είναι μαλάκες! Και εμείς κάθε χρόνο όλο και πιο όμορφοι.
Η συλλογή περιλαμβάνει μια σειρά ποιημάτων και διηγημάτων δημοσιευμένων στο
blog επιτυχημένες απόπειρες (http://successfulattempt.blogspot.gr/)
από τον Οκτώβρη του 2013 μέχρι και σήμερα καθώς και αδημοσίευτων. Πρόκειται για
την έκτη έντυπη κυκλοφορία της κολλεκτίβας «Θέατρο Δρόμου» η οποία έχει τον
τίτλο "Κάτι οστά."
Πέρα από τα 13 ποιήματα του Δερβίση και τα 13 διηγήματα και ποιήματα του Φώντα
στο "Κάτι Οστά." υπάρχουν ακόμα τρία ποιήματα του Βδελύγματος και δύο
σκίτσα του Χωρις Κανόνα από Λάθος Εποχή. Τα εξώφυλλα και το στήσιμο του βιβλίου
του επιμελήθηκε ο Θοδωρής Φράγκος. Edit και μουσική στο promo βίντεο έγιναν από
το Βδέλυγμα. Στο τέλος του βιβλίου αντί ευχαριστιών παρατίθεται ένα κείμενο στο
οποίο υπάρχουν καταγεγραμμένες μερικές σκέψεις μας για την ριζοσπαστική
λογοτεχνία στο σήμερα, αποτέλεσμα όχι μιας μουχλιασμένης θεωρητικολογίας αλλά
της ίδιας της δημιουργικής διαδικασίας. Το αφήνουμε ανοιχτό για συζήτηση με
όποιον μετά το πέρας της ανάγνωσης του βιβλίου, νιώθει ότι μοιραζόμαστε τις
ίδιες ιδέες και σκοπούς και θελήσει να επικοινωνήσει μαζί μας ή να δημιουργήσει
κάτι αντίστοιχο.
Δεν είμαστε ρεύμα, δεν είμαστε πρωτοπορία, είμαστε το τρύπημα του μπαλονιού
της ζωής με σκοπό όχι την καταστροφή του μα τη μετάδοση αίματος στις φλέβες
του.
Το σύμπαν που αυτοκτονεί
Φοβάμαι τη μοναξιά, λέω πως θα με καταστρέψει, ίσως με σκοτώσει, βέβαια θα την πάρω μαζί μου, Ποιον να κατηγορήσω, μ’ αυτά τα ατελείωτα ζουμ άουτ μοναξιάς. Ζηλεύω το σύμπαν, τουλάχιστον τα καταφέρνει αν και -μεταξύ μας- είναι κάπως αυτοκαταστροφικό τελευταία.
Εξακολουθώ να μην πολυπίνω
Οι ηθικές σας αξίες είναι όλες τραπεζικοί λογαριασμοί, καναπέδες χωρίς σπασμένα ελατήρια και σεντόνια που μυρίζουνε πάνω από δύο αρώματα.
Κι όλα αυτά δεν έχω ανάγκη να πιώ για να τα γράψω γαμημένοι.
Κυκλοφορεί το Νοέμβρη του 2014 Φώντας-Δερβίσης Επιτυχημένες Απόπειρες Θέατρο Δρόμου
Ο Άνευ Φθοράς είναι ένα παλικάρι που διαβάζει καμύ, ασχολείται με το ραπ και υπερασπίζεται την επτανησιακή σχολή(Σολωμός και λοιπά παλικάρια) κάθε φορά που φτάνει εκεί η κουβέντα(όχι πολύ συχνά). Στον ελεύθερο χρόνο του, μας επιτρέπει να τον φωνάζουμε Γιάννη και να φυτοζωούμε παρέα του στο πολύ ευχάριστο και γόνιμο περιβάλλον της φιλοσοφικής Αθηνών. Τα παρακάτω είναι οι απαντήσεις του σε ένα σουρεαλιστικό ερωτηματολόγιο με αφορμή μέσα σε όλα και το δίσκο του.
Πώς σε λένε, Σε ποιά διάσταση υπάρχεις, τι νόμους έχετε εκεί
για την ευθανασία και γιατί;
Κατά ένα μυστήριο λόγο με ονόμασαν Γιάννηαλλά αυτάρεσκα χωρίς να ισχύει με αποκαλώΆνευ Φθοράς!Πιθανώς σε μία ουτοπραγματική διάσταση χωρίς καθόλου νόμους και χωρίς ευθανασία
Ποιό είναι το αγαπημένο σου αντικείμενο και ποιά είναι η
καρδιά του;
Αγαπημένο
αντικείμενο μιά κόλλα χαρτί με καρδιά
τους στίχους
Αν είχες την καρδιά του αγαπημένου σου αντικειμένου αντί για τη δικιά σου, τι
νομίζεις ότι θα άλλαζε πάνω σου;
Λογικά το ύφος μου, θα ήταν πιο σκοτεινό και μελαγχολικό
κι όχι μίζερο όπως τώρα ( αλλά μήπως σκοτεινή, μελαγχολική και μίζερη δεν είναι
και η ζωή μας;; )
Έχεις ξεχάσει ποτέ εσώρουχα σε σπίτι γκόμενας/γκόμενου/γκομεν@; αν ναι τι
πιστεύεις ότι νομίζουν για σένα τώρα, αν όχι πιστεύεις ότι τα ευχαριστεί η
συγκατοίκηση μαζί σου και γιατί.
Προς το παρόν όχι! Υποθέτω πως ναίεφόσον μοιραζόμαστε ανά τακτά χρονικά διαστήματα όλες τιςσαδομαζοχιστικές μας φαντασιώσεις
Πώς οργανώνονται τα όνειρα;
Πάντως όχι συνδικαλιστικά, ίσως με τις δομές
μιάς κολλεκτίβαςξεφεύγοντας από την
ατομική δραστηριότητα
Πώς ονειρεύονται οι οργανώσεις (κάθε τύπου);
Κυρίως ουτοπικά γι αυτό και δεν πετυχαίνουν ποτέ
Τι είναι ο οργασμός; Ποιά η σχέση του με τον καφέ και τις νεράιδες
Εξωτερίκευση της σαρκικής ορμής μέσω του ήχου.
Με τον καφέ η σχέση θα ήταν μάλλον σχέση αιτίου-αποτελέσματος ενώ με τις
νεράιδες ανύπαρκτη!
Στην κλίμακα από -10 έως 10, βαθμολόγησε τους παρακάτω:
Τζίμης Πανούσης
4
Λένιν 7,3
Τον Φρανκ από το θδ 7,333
Τον μέσο υπάλληλο της Πολιτείας (βιβλιοπωλείο) 7
Φρόιντ 8
Τον Δερβίση (με βάση ότι έχεις διαβάσει) 8
Μαρκήσιος Ντε Σαντ 8,5
Ντεμπόρ 7
Ρομπέν των Δασών 7,2
Καμύ 9
Το Σαββόπουλο 7
Τους εργαζόμενους στη βιομηχανία του Θεάματος 8.9
Το ίδιο το θέαμα -10
Τη μάνα του Φώντα 10 με τόνο
Αν το αλκοόλ ήταν στρατιώτης της επανάστασης, σε ποιό μέτωπο θα πολεμούσε στον
ισπανικό εμφύλιο (αναλυτικά);
Το αλκόολ ως κύριο μέσο ανάδυσης της ελεύθερης
σκέψης, του παρορμητισμού και του αυθορμητισμού θα πολεμούσε σαφώς δίπλα στο
πλευρό των αναρχικών/κομμουνιστών κι αν όντως ίσχυε κάτι τέτοιο ίσως και μόνο
τότε θα πετύχαινε το όλο εγχείρημα!
Αν η αγάπη ήταν το κράτος, τότε τι θα ήταν το ΚΚΕ;
Αν οι άνθρωποι δεν πέθαιναν ποτέ, τι πληθυσμό θα είχε σήμερα
ο πλανήτης, ποιο κοινωνικοπολιτικό σύστημα θα επικρατούσε και πώς θα ήταν ο
θεσμός της οικογένειας.
Αν δεν πέθαιναν οι άνθρωποι σίγουρα θα
σκοτώνονταν μεταξύ τους(ως βίαια κτήνη κάτα τον Χόμπς ). Ενδεχομένως θα
επικρατούσε ένα σύστημα δουλείας και ο θεσμός της οικογένειας θα στηριζόταν σε
πατριαρχικές δομές ή σε καταβολή από τους ίδιους τους δούλους όταν
σηνειδητοποιούσαν τη δύναμη τους ( πιθανώς τότε θα την συνειδητοποιούσαν )
3 γνωστά πρόσωπα τα οποία θα μισούσαν το δίσκο σου
Βέρθερος, Ιησούς, Φράνκ ( για τον ιδεαλισμό )
3 γνωστά πρόσωπα τα οποία θα τον λάτρευαν
Γκαίτε,
Ουγκώ, Ναπολέον
Με ποιο ερωτικό βοήθημα μοιάζει το ραπ; (γενικά)
Με δονητή, εφόσον κρατάει τον κοινωνικοπολιτικό
του χαρακτήρα
Με ποιό ερωτικό βοήθημα μοιάζει το δικό σου ραπ Με μαστίγιο, για τους φασίστες
Περιέγραψε το μαλλί που θα είχε ο δίσκος σου αν ήταν
άνθρωπος. Δεν θα είχε μαλλί προφανώς, με τόση κατάθλιψη θα
είχε πέσει όλο
Περιέγραψε τώρα και τι πόλεμος θα μπορούσε να ήταν. Εκ πρώτης όψεωςΝαπολεόντειος αλλά πιθανώς θα κατέληγε σε αγώνα για τη δημιουργία
κομμούνας ( σαν της Πρασινής ξέρω γω )
Τι στόχους έχει το μέλλον για σένα.
Να μουβρεί επιτέλους έναν στόχο για να συνεχίζω να ασχολούμαι με το ράπ
Καλησπέρα.
Ας κάνουμε όλα τα βιβλία μας τραγούδια
όλα τα τραγούδια μας βιβλία
να πλησιάσουμε τις μάζες
και να αφήσουμε να πονέσουν οι ώμοι μας στην αγκαλιά τους
βασικά
είμαστε τρομοκράτες
που ανατινάσουνε πυρηνικά εργοστάσια
και λούζονται με απόβλητα.
Τα πολλαπλασιαζόμενα χέρια και πόδια μας
είναι δυνάμει αγκαλιές, δυνάμει φόνοι.
η εξάπλωση των κυττάρων
πότε ισοδυναμεί με καρκίνο, πότε με σκέψη.
-Ποτέ με θάνατο!-
η τρομοκρατία δε φέρνει θάνατο
η τρομοκρατία είναι η μόνη εναλλακτική της
λογοτεχνίας,
το αγκάλιασμα της καταστροφής με το πάθος της ελευθερίας
και της μαζικοποίησης με το χάος.
ο λαός έρχεται μαζί μας
καταλαβαίνει πώς
δεν αρκεί να κρεμάσει, να κάψει, να κλέψει, να κλάψει
όπως κάναμε εμείς
αλλά στη φωτογραφία που βγάλαμε να ξεχωρίσει τον ένοχο
και θα κάψει χιλιάδες φωτογραφίες
και κέντρα εκτυπώσεως
μέχρι να σφάξει τα αφεντικά
κι αν η εργατική τάξη δεν αξίζει τίποτα
εμείς έτσι κι αλλιώς παλεύουμε για έναν κόσμο
χωρίς αξίες, τιμές, υπεραξίες και
χειρονακτική εργασία.
Καλησπέρα.
η ποιητική τρομοκρατία είναι το βούτηγμα στον ηδονισμό
κι ο αγιασμός της εργατικής τάξης
μέσω της διασάλευσης της δημόσιας τάξης.
Προβοκάτορες του κινήματος
μα κατά βάση προβοκάτορες της ακινησίας
σ’αγαπάω μωρό μου
αλλά ο θάνατος σου δε μου κοστίζει τίποτα
και δεν μου κοστίζει
γιατί ακίνητοι κοιτάζαμε ο ένας τον άλλο
κι ούτε με φίλησες
κι ούτε με πίστεψες
κι ούτε με σκότωσες
Να ποια ακινησία προβοκάρουμε
Να ποια δημόσια τάξη απεχθανόμαστε αγάπη μου.
Καλησπέρα δεν ήταν ποτέ απόγευμα
εδώ βασικά, θα τον ξαναγράψω το στίχο
Καληνύχτα!
Καληνύχτα!
Καληνύχτα...
Δεν είμαστε ρεύμα, δεν είμαστε πρωτοπορία, είμαστε το τρύπημα του μπαλονιού της ζωής με σκοπό όχι την καταστροφή του μα τη μετάδοση αίματος στις φλέβες του.
Ταξιδιώτης απ' το πουθενά